Kuracja pitna

Alfa i omega karlowarskiego lecznictwa, siła napędowa Karlowych Warów. Najważniejsze i najbardziej wydajne źródło o przepływie 2000 l/min. Gdyby ta wartość była wyższa, zagrożone byłyby np. wyższej położone źródła. Jeśli wyobrazimy sobie Vřídlo jako pień drzewa, to pozostałe źródła są gałęziami tego drzewa. Dlatego w przeszłości kilka razy zdarzało się, że inne źródła traciły swoją moc, gdy Vřídl wytrysnął w korycie rzeki Teplá. Wytrysk Vřídla umożliwia odprowadzanie dwutlenku węgla. Dziś źródło Vřídlo jest wykorzystywane nie tylko do kuracji pitnych, kąpieli i płukanek, ale także do produkcji kamiennych pamiątek.

Zgodnie ze starą legendą, cesarz Karol IV, założyciel naszego uzdrowiska, leczył swoje chore kończyny właśnie w tym źródle. Bez względu na to, czy jest to prawda, czy też nie, źródło to jest jednym z najstarszych, tradycyjnych źródeł pitnych w Karlowych Warach. Kiedyś miejscowi nazywali je Fresser (Zjadacz). Nad źródlaną wazą znajduje się płaskorzeźba mówiąca o odkryciu Karlowych Warów przez Zörklera.

Źródło zamkowe zostało po raz pierwszy odkryte w 1769 roku na terenie placu zwanego Tržiště pod ostrogą skalną z Wieżą Zamkową, która jest ostatnią pamiątką po zamku myśliwskim założonym tu przez Karola IV. Podczas bardzo mroźnej zimy 1784 r., kiedy cała woda pitna w mieście zamarzła, źródło zamkowe zostało doprowadzone do publicznych fontann. Wyłożone bielonym kamieniem kanały dały następnie początek analizie chemicznej źródła, która została następnie przeprowadzona przez lekarza z Karlowych Warów, dr. Davida Bechera. Ze względu na aktywność Vřídla, źródło często przestawało wybijać, ponieważ jest to najwyżej położone źródło wrażliwe na wszelkie zakłócenia naturalnego mechanizmu całej źródlanej struktury.

Zasadniczo chodzi o przemyślaną konstrukcję techniczną. Woda pochodzi ze wspólnego ujęcia Dolnego źródła zamkowego, ale jest wtłaczana w wąskiej rurce dwutlenkiem węgla do tego ujęcia, które znajduje się o 1 m wyżej niż poziom źródła. Po drodze woda nieco się ochładza i dlatego posiada inne właściwości fizyczne i chemiczne. Pawilon został zbudowany w 1912 roku. Obecnie źródła zamkowe znajdują się w korytarzu piwnicznym pod tak zwanym Dworem Słonecznym (Sluneční dvůr) dziedzińcem słonecznym i basenem uzdrowiska Zámecké lázně.

Dzisiejsze Źródło Rynkowe zostało odkryte podczas prac budowlanych na terenie historycznego rynku w kwietniu 1838 roku. Swoją nazwę zawdzięcza rynkowi, który był historycznym centrum naszego miasta. Źródło szybko stało się bardzo popularne, z pewnością przez wzgląd na swoją lokalizację. Od czasu jego odkrycia, kilkukrotnie zanikało i pojawiało się ponownie. W tych miejscach znajdowała się niegdyś apteka miejska, w której w 1809 roku aptekarz Jan Becher po raz pierwszy wyprodukował słynną karlowarską Becherovkę.

Źródło Młyńskie otrzymało swoją nazwę od młyna, który stał w pobliżu na brzegu rzeki Teplá pod koniec XVIII wieku. Samo źródło było znane już w XVI wieku i było szczególnie popularne jako miejsce kąpieli. W 1705 r. było ono zalecane przez słynnego lekarza z Karlowych Warów, F. Hoffmana, do kuracji pitnych. Źródło jest również bardzo popularne wśród klientów, ponieważ jest butelkowane i sprzedawane. W pobliżu wazy Źródła Młyńskiego znajduje się marmurowa płyta z oryginalnym łacińskim tekstem „Ódy na Vřídlo“ („Oda do Vřídla”) autorstwa czeskiego humanisty Bohuslava Hasištejnskiego z 1500 roku.

Dziś nikt nie uwierzyłby, że w XVIII wieku było to najpopularniejsze źródło w Karlowych Warach, które z czasem ustąpiło swojej pozycji innemu źródłu – Młyńskiemu. Pierwotna nazwa brzmiała Nowe źródło (Nový pramen). Tuż przy źródle praktykowali wówczas lekarze uzdrowiskowi, wśród których jako jeden z pierwszych znalazł się m.in. David Becher.

At the close of the 18 th century (1784), a small spring appeared on the slope of the cliff with the statue of St. Bernard. Till then, it was insignificant because the cliff was up to the channel of the Teplá River and the spring was often mixed with the river water and thus flowed away without any use. The spring was initially used to make spring salt. The Prince Wenceslas Spring as the only one can boast of two spring bowls. The thermal mineral water was a long time ago captured in two separate outflows. It currently comes from one source in spite of which there is a difference in the temperatures and yield of the spring. The reason is the longer route of the pipe to the spring bowl and although it is made of classic materials, it looks different from all the others. Concerning the carbon dioxide content, it is the same at both outlets - about 360 mg/l.

Źródło to w przeszłości kilkukrotnie zmieniało swoją nazwę i jest jednym z najstarszych źródeł w Karlowych Warach. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z XVI wieku. Zanim pod koniec XVIII wieku teren wokół źródła został zagospodarowany, ludzie nie lubili chodzić do źródła, ponieważ było ono wilgotne i tryskała z niego woda termalna. Źródło było nazywane Źródłem Ogrodowym od altan, które je chroniły, następnie Źródłem Terezjańskim od cesarzowej Marii Teresy, Źródłem Elżbietańskim od ówczesnej cesarzowej Elżbiety, a po 1945 r. Źródłem Libuszy Ciekawostką tego źródła była różnica temperatur wody latem i zimą, co wynikało z odległości źródła termalnego od wazy, z której źródło jest pite.

Źródło to nie było w ogóle znane aż do połowy XIX wieku. Było to jedno ze źródeł, które podgrzewało wodę w rzece. W tym miejscu, gdzie Skała Bernarda schodziła do rzeki, miejscowi kąpali w rzece swoje konie, dlatego miejsce to nazywano Końskim uzdrowiskiem. Podczas powiększenia części promenadowej i rozbicia skały w 1845 roku po raz pierwszy udało się uzyskać dostęp do źródła. Dziś źródło przykryte jest dobudowanym budynkiem z 1891 roku, który płynnie łączy się z Kolumnadą Młyńską. Dostępu do źródlanej wazy bronią masywne kolumny. Za nim znajduje się odsłonięta skała z wyraźnymi szczelinami i małymi wylewami czystej wody. Jest to typowy przykład średnioziarnistego muskowitowo-biotytowego granitu z Karlowych Warów, którego wiek szacuje się na około 270 do 300 milionów lat (paleozoik, karbon do permu).

Źródło Wolność, choć znajduje się około 400 m w linii prostej od źródła Vřídlo, ma dość wysoką temperaturę (około 60°C). Źródło pierwotnie nosiło nazwę Źródło Uzdrowiskowe (Lázeňský pramen), ponieważ zostało odkryte podczas wykopalisk fundamentów Uzdrowiska III. Ponieważ źródło miało wysoką temperaturę (około 67°C) i zostało doprowadzone bezpośrednio do Uzdrowiska III, było używany do kąpieli. Lekarze zaczęli wykorzystywać go do kuracji pitnej w 1872 roku. Jego wydajność jednak wahała się i nie była wystarczająca do pierwotnego celu, więc został przywieziony na miejsce, gdzie w 1891 roku zbudowano nad nim drewnianą ośmiokątną altanę ozdobioną rzeźbami w drewnie. W tym czasie zmieniono również nazwę źródła na cześć ówczesnego cesarza Franciszka Józefa I. Nazwa obowiązywała do 1946 r., kiedy to źródło zostało nazwane „Wolność“ (Svoboda)

Źródło parkowe jest jednym z najbardziej wysuniętych na północ źródeł termalnych, na końcu linii Uzdrowiskowego i zostało opatrzone drewnianym ujęciem w 1854 roku. Na początku wydajność źródła była dość wysoka, a termy tryskały na wysokość 8 cm, ale niestety wydajność spadała i obecnie jest podatna na nieregularne wybijanie.

Oryginalne źródło znajduje się w podziemiach uzdrowiska przed posągiem Wróżki Uzdrawiających Źródeł. Dla wygody klientów stworzono boczną wazę tuż przy wejściu do holu. Źródło zostało odkryte podczas wykopywania fundamentów Wojskowego Instytutu.

Jest to najnowsze źródło w strukturze źródeł Karlowych Warów, które zostało otwarte dla publiczności dopiero w sierpniu 2001 roku. Źródło znajduje się w Kolumnadzie Sadowej na jej zachodnim rondzie. Do tego czasu w kolumnadzie nie pojawiło się żadne źródło. Źródło zostało odkryte pod koniec lat 80-tych przez hydrogeologa RNDr. Břetislava Vylitę. Zostało nazwane na cześć tradycyjnych rzeźb węży zdobiących rotundę - Węża. Warunki termiczne tego źródła są zupełnie inne niż wody z innych źródeł. W porównaniu z nimi ma niższą mineralizację 3 g/l, bardzo niską temperaturę około 30°C i bardzo wysoką zawartość swobodnie rozpuszczonego dwutlenku węgla - ponad 1600 mg/l.